Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

ΠΑΛΙΑ ΣΥΝΗΘΕΙΑ

Καλησπέρα σας και σήμερα. Τριγυρίζοντας αυτές τις μέρες στο χωριό, μια και κάνει πλέον καλό καιρό σε γενικές γραμμές, παρατηρούσα πόσες φθορές προκλήθηκαν σε σπίτια και καλύβες λόγω του χειμώνα. Και κατά τύχη, σ' έναν τοίχο που έπεσε, υπήρχε ανάμεσα στις πέτρες του, σφηνωμένο ένα παμπάλαιο πέταλο αλόγου. Και το σπουδαιότερο είναι ότι λίγο παρακάτω, σε μια σχεδόν εξ ολοκλήρου πεσμένη καλύβα, παρατήρησα ότι το μάνταλο της πόρτας της ήταν ουσιαστικά ένα πέταλο αλόγου κομμένο στη μέση κατά μήκος. Πόση αξία άραγε είχε το πέταλο εκείνα τα χρόνια! Και όχι βέβαια χρηματική. 
Είναι αλήθεια ότι είχε όντως μεγάλη αξία. ήταν ένα πρώτης τάξεως γούρι και πάρα πολλοί άνθρωποι το θεωρούσαν απαραίτητο αντικείμενο καρφωμένο σε κάποιο εμφανές μέρος του σπιτιού τους.Όμως πως στ' αλήθεια κατέληξε να χρησιμοποιείται ως ένα τέτοιο συμβολικό αντικείμενο, και μάλιστα πρωτεύον στην καλοτυχία ενός ολόκληρου νοικοκυριού, συμπεριλαμβανομένων και των νοικοκύρηδων; Ας δούμε λίγο την ιστορία του:

 Π έ τ α λ ο

Το πέταλο του αλόγου θεωρείται- και μάλιστα σε όλο τον κόσμο - σύμβολο ευτυχίας και προφύλαξη από το κακό μάτι. Γι’ αυτό αν το βρούμε πρέπει να το κρεμάσουμε πίσω από την πόρτα και μάλιστα με τα άνοιγμα προς τα πάνω. Άλλοι βέβαια υποστηρίζουν ότι το άνοιγμα πρέπει να είναι προς τα κάτω. Τελικά δεν έχει σημασία που θα βλέπει το άνοιγμα του πετάλου. Σημασία έχει να υπάρχει πέταλο. Αυτό είναι το σημαντικό.
Η εξήγηση είναι ότι: α) το άλογο που το φόραγε είχε μαγικές ιδιότητες, β) έχει το σχήμα της ημισελήνου που ήταν μυστικό σύμβολο για πολλούς αρχαίους λαούς και γ) είναι σίδερο κρύο και γι´ αυτό δεν μπορούν να το περάσουν οι μάγισσες.
Η επιστημονική όμως εξήγηση είναι ότι απ’ τη στιγμή που εφευρέθηκε το πέταλο το ζώο στηρίζεται πιο σταθερά και έτσι αποδίδει περισσότερη μυϊκή δύναμη, άρα προσφέρει μεγαλύτερο έργο. Έχουμε λοιπόν καλύτερο όργωμα, άρα καλύτερη σοδιά και περισσότερη ευτυχία απ´ αυτόν που το ζώο του δεν έχει πέταλο. Έτσι έμεινε και το «πάρε κανένα πέταλο», συμβουλή σε αυτούς που τους έδερνε ή κακοτυχία ή κακοδαιμονία.
Εισήχθηκε στην λαογραφία της Λάγκας από τους Τούρκους κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας.

Γι' αυτό, αν τύχει και συναντήσετε κάποιο πέταλο στο δρόμο σας, σκεφτείτε το καλά πριν το κλωτσήσετε ή αδιαφορήσετε γι' αυτό. Θα είναι σα να κλοτσάτε την τύχη σας. Δε σας συμφέρει να το κάνετε. Καλύτερα μαζέψτε το και καρφώστε το πάνω από την πόρτα σας για να περνάτε από κάτω και να σας γεμίζει καλοτυχία. Μόνο καρφώστε το καλά, μην σας έρθει καμιά φορά στο κεφάλι. Δεν θα είναι καθόλου καλή τύχη, σας διαβεβαιώ. Εις το επανιδείν φίλοι μου.

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

ΛΑΓΚΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Καλησπέρα σας για ακόμα μια φορά. Ελπίζω να είστε όλοι καλά. Σήμερα έχει αρκετό κρύο σε σύγκριση με τις προηγούμενες μέρες. Κρύο που το κάνει πιο έντονο η υγρασία στην ατμόσφαιρα. Επιμένει ο καιρός να μας θυμίζει ότι έχουμε δρόμο μπροστά μας για να απολαύσουμε εδώ την άνοιξη και την ζέστη του ήλιου. Σήμερα το πρωί ανέβηκα στο χωριό με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο καθημερινότητας για να συνεννοηθούμε για τις τελευταίες λεπτομέρειες των έργων που πρέπει να γίνουν. Θα ξεκινήσουν σε ένα δεκαήμερο από σήμερα και θα σας ενημερώνω πλήρως για την πορεία τους.
Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό μια παλιά λαγκιώτικη ιστορία, λίγο πικάντικη. Στ' αλήθεια δεν έχω την πρόθεση να σας προκαλέσω καμία άσχημη αίσθηση. Η ιστορία εξ' άλλου είναι αρκετά διασκεδαστική. Τουλάχιστον έτσι ελπίζω να την δείτε όσοι την διαβάσετε. Καλή σας διασκέδαση λοιπόν:


Ο    καλός    γείτονας    στην    ανάγκη    φαίνεται!

Το ζήτημα της απιστίας ήταν πάντα παρόν στα χρονικά του κόσμου. Η Λάγγα γιατί να μείνει εκτός;
Οπότε λοιπόν, στα παλιά εκείνα χρόνια, υπήρχε ένας γείτονας που του καλοάρεζε η γειτόνισσα. Και τα αισθήματα ήταν αμοιβαία. Η γειτόνισσα όμως έτυχε να έχει και σύζυγο. Όπως και ό γείτονας. Ήταν δηλαδή και οι δύο παντρεμένοι.
Για καλή τους τύχη ο σύζυγος της γειτόνισσας ήταν κυρατζής και έλειπε συχνά από το σπίτι. Οπότε τα βράδια που αυτός έλειπε, ο γείτονας ξεπόρτιζε αθόρυβα και κρατούσε παρέα στη γειτόνισσα.
Ώσπου ένα άτυχο βράδυ, ο σύζυγος επέστρεψε απρόοπτα γιατί οι δουλειές του είχαν τελειώσει νωρίς. Και φυσικά βρήκε τον γείτονα να «κρατάει» συντροφιά στη γυναίκα του. Έπαθε σοκ ο άνθρωπος!
- Τι κάνεις εσύ εδώ; Τι είναι αυτά τα πράγματα;
Και ο ψύχραιμος γείτονας:
- Αμ’ να μου καμωθεί κάνω! Άφησα την δικιά μου δουλειά στο σπίτι και κάνω τη δικιά σου!

Επιθυμώ διακαώς να την ευχαριστηθήκατε. Καλή συνέχεια να έχετε.

Τρίτη 5 Απριλίου 2011

ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ 6


Καλησπέρα σας και πάλι. Ελπίζω να χαίρεστε που με ακούτε και να μην με βαρεθήκατε. Δηλαδή, αν με βαρεθήκατε κακό του κεφαλιού σας, γιατί εγώ θα συνεχίσω να μιλάω. Και όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι μιλάω συνέχεια. Όπως τώρα καλή ώρα που μ' έπιασε η πάρλα. Σταματάω εδώ.
Βλέποντας όλα όσα σας έχω γράψει αυτόν τον καιρό, συνειδητοποίησα ότι έχω να σας μιλήσω λαγκιώτικα πολλές μέρες τώρα. Ας το κάνουμε σήμερα. Και ξεκινάμε:

Αβασκάνω. Ματιάζω.- (Φτου να μην αβασκαθείς!)
Αγαθύμ’σα. Επιθύμησα.
Αγελαδοκούρεμα (στο). Ποτέ (σαρκαστικά).
Αρταίνομαι. Δε νηστεύω
Βερεσέ. Επί πιστώσει. (τουρκ= veresiyeßveresi= πιστωτικό εμπόριο)
Βιλαέτι. Διοίκηση. (τουρκ= vilayet)
Βιός. Ο πλούτος, τα υπάρχοντα.
Θειάκω. Η θεία.
Κακάβι. Η κατσαρόλα, το μεσαίο καζάνι. Κακαβούλι. Μικρό κατσαρολάκι. ( η σειρά κατά μέγεθος ήταν Καζάνι> Κακάβι> Κακαβούλι)
Κακαράντζα. Κοπριά κατσίκας.
Καρακαηδόνα. Κοπέλα πεταχτή και λογού.
Καψερός. Καημένος. Καψο- αύξηση μπροστά από όνομα που προσδίδει την ιδιότητα του καημένου.
Κίτιρνος. Κίτρινος. Κιτιρνίζω/ κιτερνίζω. Κιτρινίζω. 
Κλαπατσίμπαλα. Μουσικά όργανα.
Ξεπιτούτου. Επίτηδες.
Ξεπλατί’σκα. Κουράστηκα πάρα πολύ.
Πίδας. Ευρυπίδης. (κύριο όνομα)
Πιλένα. Πάνα που τύλιγαν τα μωρά.
Πινήχ’κα. Πνίγηκα.
Πίπιζα. Γκάιντα. (αρβ= pipeza)
Πισμανεύω. Μετανοώ.
Πόταβος. Τι είδους.
Φούσκος. Χαστούκι.

Σας θύμισα καταστάσεις που περάσατε; Ειλικρινά το εύχομαι. Γιατί πολλές φορές μια λέξη γίνεται αφορμή να θυμηθούμε γεγονότα παλιά και να οδηγηθούμε σε παλαιές αναμνήσεις. Αν λοιπόν σας συνέβη αυτό με τις λέξεις που σας έδωσα, καλό ταξίδι στο παρελθόν να έχετε. Επίσης καλή συνέχεια στη μέρα σας.  


Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ

Καλησπέρα σας, τι κάνετε; Πως είστε; όλοι καλά ελπίζω. Πιστή εδώ στο ραντεβού μας, θα σας δείξω σήμερα πως ήταν η Κυριακή στη Λάγκα. Θυμάστε χθες το ψάρεμα στο Φράγμα; Ε, λοιπόν, ήμερα είχαμε βόλτα στο βουνό. Επίσης καταπληκτική εμπειρία. Ξεκινήσαμε από το Νέο Οικισμό, και αρχίσαμε την ανάβαση. Το πρώτο εύρημα ήταν άκρως αποκαλυπτικό και λίγο μακάβριο. Θα σας εξηγήσω αμέσως τι εννοώ. Δείτε πρώτα την σχετική εικόνα:
Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σπασμένο καβούκι χελώνας. Όμως, τι μας δείχνει αυτό; Γιατί είναι αποκαλυπτικό; Είναι γιατί με τον τρόπο που έσπασε, δείχνει ότι πετάχτηκε από ψηλά. Τα γεράκια, τα όρνια γενικώς, αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιούν για να τραφούν από τις χελώνες. Μόλις τις εντοπίσουν,  τις αρπάζουν και τις ανεβάζουν σε αρκετά μεγάλο ύψος. από εκεί τις αφήνουν, και αυτές πέφτουν με δύναμη στην επιφάνεια της γης, ίσως και να σημαδεύουν κάποιο βράχο, και σπάζουν. Έτσι το πτηνό, μπορεί άνετα να φάει το εσωτερικό του σκληρού καύκαλου. Που απ' ότι φαίνεται, έτσι κι έγινε. Το μακάβριο της υπόθεσης είναι ότι η καημένη χελωνίτσα δεν ήξερε τι τέλος την περίμενε. Αυτά όμως έχει η ζωή. Η χελώνα βρήκε τραγικό θάνατο και το όρνιο βρήκε τσιμπούσι. 
Επίσης η φωτογραφία είναι γεμάτη από αυτά τα υπέροχα μικρά ανοιξιάτικα κρινάκια. Δεν είναι πανέμορφα; Λέγεται ορνιθόγαλο
Τo Ορνιθόγαλο (λέγεται και αστέρι της Βηθλεέμ λόγω σχήματος) είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο αγριολούλουδο της Μεσογειακής υπαίθρου. Είναι συγγενικό λουλούδι με το κρίνο. Παγκοσμίως συναντάται μία μεγάλη ποικιλία ορνιθόγαλων, στην Ελλάδα μόνο υπάρχουν περισσότερα από 20 είδη.
Τα Ορνιθόγαλα είναι βολβώδη φυτά με αστεροειδές άνθος τους αποτελείται συνήθως από έξι πέταλα Το ύψος του είναι χαμηλό, μέχρι 20 εκατοστά και ανθίζει την περίοδο του Απριλίου. Τα ορνιθόγαλα χρησιμοποιούνται συχνά ως καλλωπιστικά φυτά.
Πάει κι αυτό, σας ενημέρωσε σχετικά με το θαυμάσιο αυτό λουλουδάκι. Πάμε παρακάτω τώρα. 

Στη συνέχεια, βρεθήκαμε μπροστά σ' αυτήν την εικόνα:
Νομίζω ότι είναι αρκετά όμορφη, άσχετα αν είναι μισογκρεμισμένη. Κάποτε όμως, έσφυζε από βελάσματα ζώων. Δεν είναι δύσκολο να το φανταστούμε. Τώρα είναι ακόμα ένα επικίνδυνο κτίσμα λόγω εγκατάλειψης.

Στην επόμενη φωτογραφία βλέπουμε τα πιο χαρακτηριστικά λουλούδια του τόπου μας για τώρα την άνοιξη:
Είναι τα ίτσια, τα βηχάνια και οι πασχαλούδες. Η απόλυτη συντροφιά αυτήν την εποχή στις βόλτες στις πλαγιές της Λάγκας.

Στη συνέχεια, είχαμε εκκλησιασμό στον Άι- Νικόλα. Μετά, ο καθιερωμένος καφές στο καφενείο, μαζί με το επίσης καθιερωμένο μπισκοτολούκουμο. Κοιτάξτε, όλοι οι παρευρισκόμενοι σας χαιρετάν και σας στέλνουν την αγάπη τους:
Οι άνδρες του χωριού τό' χουν στρώσει στο μπουρλότ' και συνέχεια ακούγονται δυνατές φωνές από το τραπέζι τους. Απορώ πως συνεννοούνται μεταξύ τους.

Ο πατέρας Γεώργιος που ιερουργεί στο χωριό, σας στέλνει τις ευλογίες του. Θα έχουμε λειτουργία την Παρασκευή το απόγευμα στις 6:30 για τον Ακάθιστο Ύμνο. Αν μπορείτε να την παρακολουθήσετε θα είναι ευχής έργο, γιατί πρόκειται για μια από τις ωραιότερες λειτουργίες της εκκλησίας μας. 

Κι εδώ οι γυναίκες του χωριού σας στέλνουν την καλημέρα τους. Κοπιάστε να πιούμε μαζί τον καφέ.

Και τέλος, το απόγευμα πια, φεύγοντας από το χωριό, παρατήρησα κάτι, που έπρεπε να το έχω κάνει εδώ κι ένα μήνα περίπου. Δείτε τι εννοώ:
Ένας Μάρτης κρεμασμένος σε μια κρανιά. Ό, τι έπρεπε να είχαμε κάνει όλοι με τους Μάρτηδες στις 9 Μαρτίου. Να τους κρεμάσουμε σε μια κρανιά. Απορώ ο συγκεκριμένος πως επέζησε τόσον καιρό. Μάλλον σκάλωσε καλά πάνω στα κλαδιά και περίμενε υπομονετικά να τον προσέξω και να τον βγάλω φωτογραφία. Και όσο για την κρανιά, είπαμε ότι την διάλεγαν γιατί είναι από τα πιο δυνατά δέντρα. Αυτή η πεποίθηση ανάγεται στην αρχαιότητα. Δεν θα σας αναφέρω τις άλλες ιδιότητες του φυτού, αλλά μόνο την δύναμη και αντοχή της, όπως την γνωρίζουν οι Έλληνες από τα βάθη των αιώνων:
Ιστορικά: Στην αρχαιότητα από το ξύλο της κρανιάς έφτιαχναν τα δόρατα, ¨ξυστοίς κρανεΐνοις¨, λόγω του ότι είναι γερό, ελαφρύ και ευθυτενές. Από το ίδιο ξύλο φτιάχνονταν και τα Μακεδονικά δόρατα που ονομάζονταν Σάρισες. Αναφορές για το φυτό και την χρήση του ξύλου του γίνονται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα, τον Θεόφραστο και τον Ξενοφώντα. Ο Όμηρος αναφέρει τα κράνα ως τροφή χοίρων, ενώ ο Θεόφραστος αναφέρει τον καρπό ως "κράνιον". Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως τα κράνα είχαν και μαγικές ιδιότητες. Ο Όμηρος στην Ιλιάδα βεβαιώνει ότι η φοβερή Κίρκη παρέθεσε στον Οδυσσέα και την παρέα του, για τροφή, "καρπόν κρανείας και άκυλλον βάλανον", κράνα δηλαδή και πουρναρίσια  βαλανίδια. To ξύλο της κρανιάς είναι σκληρότατο και αντοχής σε θραύση. Οι πιο γερές γκλίτσες των τσοπάνων γίνονται από νεαρούς βλαστούς κρανιάς. Κρανίσιες βέργες χρησιμοποιούσαν και οι... δάσκαλοι. "Ακάρδιον και στερεόν όλον, όμοιον κέρατι την πυκνότητα και την ισχύν", χαρακτηρίζει το κρανόξυλο ο Διοσκουρίδης. Από ξύλο κρανιάς κατασκευάστηκε ο Δούρειος Ίππος της Τροίας. Κρανίσια ήσαν τα δόρατα των αρχαίων θηρευτών και των πολεμιστών του Μεγ. Αλεξάνδρου, ενώ από το σκληρό ξύλο της κρανιάς κατασκευάζονται διάφορα μικροαντικείμενα,την κατασκευή μπαστουνιών, κυρίως της παραδοσιακής γκλίτσας καθώς για τις λαβές μεταλλικών εργαλείων.
Γνωρίζω ότι είναι λίγο πολλά αυτά που σας είπα για την κρανιά, αλλά επειδή το δέντρο είναι άρρηκτα δεμένο με την παράδοσή μας, πιστεύω πως έπρεπε να αφιερώσω λίγο περισσότερο χρόνο για να το γνωρίσουμε καλύτερα.
Όμως, αυτά είναι αρκετά για σήμερα. Ελπίζω να σας έκανα να ξεχαστείτε για λίγο και να βρεθείτε στη Λάγκα έστω και νοερά. Εις το επανιδείν φίλοι μου.

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΤΟΥ ΑΠΡΙΛΗ

Γεια σας, γεια σας, γεια σας. Τι κάνετε; Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά. Εγώ πάντως είμαι πάρα πολύ καλά. Το Σαββατοκύριακο ήταν υπέροχο. Χάσατε όσοι δεν ήρθατε. Καταπληκτικός ο καιρός, καταπληκτικό και το τοπίο. Αλλά τι να κάνουμε, έχω αποθανατίσει όλες τις εμπειρίες, ώστε να τις απολαύσουμε μαζί. 
Φτάνοντας λοιπόν στο χωριό, το πρώτο πράγμα που κάναμε, ήταν ένας τεράστιος καφές, και χυμοί για τους ψαράδες, και ξεκινήσαμε για το Φράγμα. Τι τοπίο! Δεν περιγράφεται. Αλλά ας αφήσουμε τα λόγια και ας ξεκινήσουμε την βόλτα:
Δε νομίζω ότι χρειάζονται πολλά λόγια. Είναι περιττά. Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους. Απολαύστε τον ήλιο και την θέα.





Κι εδώ με τον τεράστιο καφέ μου. Στην υγειά σας!!!!!

Οι επίδοξοι ψαράδες μου. Ότι και να έκαναν δεν τα κατάφεραν αν πιάσουν ούτε ένα μικρό ψαράκι για δείγμα. Δεν πειράζει. Πέρασαν καλά. Ίσως την επόμενη φορά. 

Τζάμπα τα σκουλήκια που μάζευαν όλο το πρωί, και το καλαμπόκι που δεν επέτρεψαν σε εμάς να φάμε ούτε ένα σπυρί.




Πολύ φιλότιμες οι προσπάθειες, αλλά το μόνο που πιάστηκε ήταν το αγκίστρι τους στον πάτο της λίμνης. Το αποτέλεσμα ήταν η λίμνη τα πάρει και τα αγκίστρια τους. Δεν πειράζει. Πέρασαν καλά.



Εδώ βέπουμε τα ψάρια στα βαθιά που πηδάνε έξω από το νερό. Μοιάζουν να κοροϊδεύουν τα παιδιά. Δεν θα πιάσω κανένα; Θα το ψήσω στα κάρβουνα για να μάθει αυτό. 
Και με αυτά τα λίγα λόγια και τις πολλές εικόνες σας αφήνω και σήμερα. Αύριο θα συνεχίσουμε την βόλτα στη Λάγκα. Καλή συνέχεια να έχετε. Ελπίζω να σας κατατόπισα κάπως για το πως περνάμε στο χωριό.


Παρασκευή 1 Απριλίου 2011

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Καλημέρα σας, όπως βλέπετε πρωί-  πρωί σήμερα σας μιλάω. Όμως είναι επειδή σήμερα το πρωί θα πάω στο χωριό για να περάσω το σαββατοκύριακο. Ελάτε, θα περάσουμε πολύ ωραία. Βόλτες στην εξοχή, καφέ στο καφενείο, ίσως και τσίπουρο (εγώ δεν πίνω γι' αυτό δεν το θέτω ως προτεραιότητα), ψάρεμα στη λίμνη του φράγματος, ψήσιμο της πέστροφας (λέμε τώρα, αν πιάσουμε) και άλλα πολλά. Ελάτε, θα περάσουμε καλά.
Θα μαζέψουμε πασχαλούδες,

 και θα περάσουμε το γεφύρι στον πέρα μαχαλά. Θα γίνει ειδυλλιακή η περιοχή, όταν τελειώσει το έργο. 
Δείτε, ένα παιδάκι πέρασε το γεφύρι. Ας είναι η αρχή για πολλά παιδιά ακόμα. Ελάτε να το δούμε μαζί. Θα σας κεράσω και μπισκοτολούκουμο με τον καφέ. Ελάτε. Θα είμαστε εκεί.
Γεια σας, θα τα πούμε αύριο. Εκτός κι αν επισκεφτείτε την Λάγκα. Θα σας περιμένουμε.

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

Καλησπέρα σας, πως είστε; Ελπίζω όλοι καλά, και ξαναελπίζω να μην την πατήσατε από κανέναν επίδοξο ψεύτη. Αλλά και αν την πατήσατε, ελπίζω να το διασκεδάσατε. Εξ' άλλου αυτός είναι ο σκοπός της ημέρας. Άκρως διασκεδαστικός. Και δεν ΄χει καμία σχέση με τον αν μας προτρέπει ή όχι στο ψεύδος. Δε νομίζω να πάει κανείς μας στην κόλαση για ένα αθώο πρωταπριλιάτικο ψεματάκι. 
Η Λάγκα ανέκαθεν τηρούσε το πρωταπριλιάτικο έθιμο. Όλοι, μικροί και μεγάλοι, προσπαθούσαν να πουν «αθώα» ψεματάκια με σκοπό να "γελάσουν" (κοροϊδέψουν) τον  άλλον και να προκαλέσουν έτσι εύθυμες καταστάσεις.
Και όταν κάποιος έπεφτε στην παγίδα τους, τότε αναφωνούσαν ευχαριστημένοι:
«Σε γέλασε ο Απρίλης», για να τονίσουν τη σημασία του ψέματος. Κι έτσι, αυτός που την πάτησε και πείστηκε από το ψέμα, δεν μπορούσε να παρεξηγηθεί, γιατί ήξερε πλέον ότι είχε γίνει χωρίς δόλο, αλλά για όλα έφταιγε η Πρωταπριλιά.
Όλα είναι τόσο εύκολα τελικά όταν έχουμε να ρίξουμε κάπου αλλού τις ευθύνες!
Προέλευση: υπάρχουν δύο απόψεις σχετικά με την προέλευση του εθίμου. Είναι οι παρακάτω. α). Από τους Κέλτες: Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, το έθιμο ξεκίνησε από τους Κέλτες. Λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης, οι Κέλτες, ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο "κώδικας δεοντολογίας" των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο. β). Από τη Γαλλία: Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και ποιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πΠρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η "1η Απριλίου". Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας  Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Σύμφωνα με τον Έλληνα λαογράφο Λουκάτο το έθιμο αυτό αποτελεί ένα σκόπιμο "ξεγέλασμα των βλαπτικών δυνάμεων που θα εμπόδιζαν την όποια παραγωγή" όπως είναι η αρχή του μήνα τόσο για τον Μάρτιο, όσο και τον Απρίλιο υποχρεώνοντας πολλούς να λαμβάνουν διάφορα "αντίμετρα". Επίσης και ο Έλληνας λαογράφος Γ. Μέγας συμφωνεί πως η πρωταπριλιάτικη "ψευδολογία" παραπλανά ελλοχεύουσες δυνάμεις του κακού, έτσι ώστε να θεωρείται από τον λαό ως σημαντικός όρος μαγνητικής ενέργειας (έλξης ή αποτροπής) για μια επικείμενη επιτυχία.
Οπότε προσέξτε λοιπόν να μη σας γελάσει ο Απρίλης. Γλεντήστε το αν το κάνει. Καλή συνέχεια να έχετε φίλοι μου.