Δευτέρα 16 Μαΐου 2011

ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΚΕΗΚ ΜΕ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ

Καλησπέρα φίλοι μου. Και άλλη αλλαγή του καιρού σήμερα. Τι να πω. Ο Μάης νομίζει πως είναι Μάρτης. Και το άσχημο είναι πως δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να τον βγάλω από την πλάνη του. Θα περιμένουμε να περάσει κι αυτό. Τι να κάνουμε. Τουλάχιστον μας υποσχέθηκε ηλιόλουστο σαββατοκύριακο, που θα είμαστε πάνω στον Άι- Κωνσταντίνο να γιορτάσουμε τη Χάρη του. Για να δούμε. Σήμερα, αποφάσισα να σας δείξω τον τρόπο που φτιάχνεται αυτό το ξεχωριστό παραδοσιακό κέηκ. Όσοι το έχετε δοκιμάσει- γιατί το έχω κάνει σε κάποιες συγκεντρώσεις- ξέρετε για ποιο μιλάω. Αρκετοί μου ζητήσατε τη συνταγή. Να τη λοιπόν:

Κέικ με λουκούμια, φουντούκια και ροδόνερο

Συστατικά
200 γρ. αλεύρι ή φαρίνα
120 γρ. βιτάμ
120 γρ. ζάχαρη
3 αυγά
1 μπέικιν πάουντερ
80γρ. φουντούκια χοντροκομμένα
80γρ. λουκούμια με άρωμα τριαντάφυλλου, κομμένα σε κυβάκια
4 κ.σ. ροδόνερο
ζάχαρη άχνη για το τέλος
Οδηγίες
Χτυπάμε ζάχαρη και βιτάμ καλά. Ρίχνουμε ένα - ένα τα αυγά και προσθέτουμε το αλεύρι με το μπέικιν και το ροδόνερο.
Τέλος ρίχνουμε τα λουκούμια κομμένα σε κυβάκια και τα φουντούκια, ανακατεύοντας με σπάτουλα.
Αδειάζουμε σε καλά λαδωμένη και αλευρωμένη φόρμα, ψήνουμε στους 180ο  40-45’ ελέγχοντας με μαχαιράκι αν είναι ψημένο.
Μόλις κρυώσει, το πασπαλίζουμε με την ζάχαρη άχνη. Πασπαλίζουμε τέλος με άχνη.
Λίγα μυστικά ακόμα
Η συνταγή είναι για μία μακρόστενη φόρμα του κέηκ. Αν θέλετε για μια κανονική στρογγυλή, πρέπει να διπλασιάσετε τη συνταγή. Επίσης όσες φορές το έφτιαξα το έκανα σε ατομικές χάρτινες θηκούλες. Επίσης διπλασίασα τη συνταγή γιατί είναι πολύ ωραίο και γίνεται ανάρπαστο.

Καλή επιτυχία! Φάτε και λίγο για μένα και πείτε μου τις εντυπώσεις σας. Εις το επανιδείν φίλοι μου.

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

ΠΑΛΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Καλησπέρα φίλοι μου και σήμερα. Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά. Σήμερα το χωριό ήταν χαρά Θεού. Επιτέλους ζέστανε ο καιρός και ήρθε η άνοιξη στο χωριό. Στη βόλτα που έκανα μου ήρθαν στο νου πολλές παλιές αναμνήσεις του τι κάναμε στο χωριό όταν βρισκόμασταν τέτοιες μέρες. Κατ' αρχήν δεν μέναμε ούτε στιγμή στο σπίτι. Βγαίναμε έξω και είτε κάναμε βόλτες στα βουνά και σκαρφαλώναμε στα λιζβάρια σαν τα κατσίκια, είτε παίζαμε κάθε λογής παιχνίδι. Και είχαμε όλη μέρα γέλια και χαρές. Εκτός από ένα παιχνίδι, που συνήθως κατέληγε σε κάποια μικρή τραγωδία: τον πετροπόλεμο.

Ο    π ε τ ρ ο π ό λ ε μ ο ς 

Το παιχνίδι παιζόταν από μεγάλα παιδιά. Χωρίζανε σε δύο ομάδες, συνήθως από διαφορετικές γειτονιές, με τις τσέπες γεμάτες πέτρες στρογγυλές, κυρίως από τη θάλασσα, για να είναι βολικές στο πέταμα.  Άλλοι  είχαν σφεντόνες με λάστιχα, με τις οποίες κυνηγούσαμε τα πουλιά.  Όταν άρχιζε ο πόλεμος, τότε ανοίγανε κεφάλια και υπήρχαν μικροτραυματισμοί, διότι προσπαθούσαν να έχουν αποστάσεις η μία ομάδα από την άλλη.  Τι λογής παιχνίδι ήταν αυτό, δεν το καταλαβαίνω.  Ίσως ο ρόλος του ήταν να φέρει τα παιδιά αντιμέτωπα με τον κίνδυνο, για να μπορέσουν να προστατεύσουν τον εαυτό τους.
Τέλος πάντων, είπα να μη σχολιάσω, αλλά τι μυαλό αυτό των αγοριών! Γιατί ο πετροπόλεμος δεν ήταν μόνο παιχνίδι των πολύ νεανικών χρόνων μου, αλλά αλλά και πολύ παλαιότερων. Ανέκαθεν τα αγόρια με τον ίδιο τρόπο σκέφτονταν. Τέλος πάντων. Τα συμπεράσματα δικά σας. 
Καλή συνέχεια να έχετε.

Παρασκευή 13 Μαΐου 2011

ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ 9

Φίλοι μου καλησπέρα σας. Δυστυχώς για λόγο που δε γνωρίζω, ο blogger σήμερα έκλεισε και εξαφάνισε τις χθεσινές αναρτήσεις. Θα προσπαθήσω να τις επαναφέρω. Ήδη το έκανα με την ανακοίνωση της απογραφής. Θα προσπαθήσω και με τη ντοπιολαλιά σήμερα. Λάθος μου, ξέχασα να ρωτήσω τι κάνετε. Ελπίζω να σας βρίσκω όλους καλά. Ας προχωρήσουμε στο θέμα μας όμως:
Φκιασίδι. Στολίδι, μακιγιάζ.
Φόβιος. Αυτός που προκαλεί φόβο.
Φουλτάκι. Φλύκταινα, σπυράκι από τσίμπημα εντόμου ή επαφής με ερεθιστικό φυτό.
Φιρμάνι. Σουλτανικό διάταγμα, αυτοκρατορική διαταγή.
Αλυχτάω. Γαβγίζω.
Αμέτι- μουχαμέτι. Πείσμα, σκοπός.
Ανασκουμπώθηκα. Σήκωσα τα μανίκια μου και είμαι έτοιμος για δουλειά.
Αντιλιά. Η αντανάκλαση του ήλιου, των ηλιακών ακτινών.
Εσνάφι. Συντεχνία, σωματείο, σινάφι.
Έμπα, το. Είσοδος.
Ιτς. Καθόλου, ουδόλως.
Καβουρμάς. Κρέας καβουρδισμένο και συντηρημένο σε λίπος για το χειμώνα.
Καζανιάζω. Τοποθετώ στο καζάνι για βράσιμο ή απόσταξη.
Καλτάκα. Γυναίκα κακής διαγωγής, άτιμη.
Κάλφας. Αρχιτέκτονας, αρχιμάστορας.
Καραούλι. Περίπολος, φρουρός, σκοπός, ενέδρα, ύψωμα με απεριόριστη θέα.

Τελικά δεν κατάφερα να ανακτήσω όλες τις χθεσινές λέξεις. Δεν θυμάμαι ποιες ήταν. Γι' αυτό και σας έδωσα κάποιες άλλες. Ελπίζω να τις θυμηθείτε κι αυτές. Καλή συνέχεια να έχετε.

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΛΑΓΚΙΩΤΙΚΟ ΣΠΙΤΙ

Καλησπέρα φίλοι μου. Ή μάλλον καλημέρα. Σήμερα έχω διάθεση να σας μιλήσω για την έρμη τη γυναίκα στη Λάγκα. Λίγο, όχι πολύ, γιατί δεν θα μπορέσω να εξαντλήσω το θέμα σε λίγες σειρές. Θα ασχοληθώ μόνο με την θέση της στο σπίτι. Και γι' αυτό θα σας παρουσιάσω δύο σχετικές ιστορίες με μια δόση χιούμορ...

Η    νύφη    στο    σπίτι    του    συζύγου    της

Η θέση της γυναίκας στους διάφορους τομείς της ζωής της Λάγγας ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Είχε μόνον υποχρεώσεις και σχεδόν κανένα δικαίωμα. Τα γνωστά.
Όταν παντρευόταν ένα ζευγάρι, έμεναν όλοι μαζί στο πατρικό σπίτι του γαμπρού. Και κουμάντο έκανε ο παππούς ο οποίος ονομαζόταν και «αφέντης». Ήταν παντοδύναμος στο σπίτι και δεν νοούνταν κανείς να τον παρακούσει.
Η νύφη υπήρχε για να φροντίζει το σπίτι και όλους όσους ζούσαν μέσα σ’ αυτό. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το εξής:
Έστρωνε η νύφη τραπέζι και κάθονταν να φάνε πρώτοι ο παππούς και η γιαγιά. Μόλις έτρωγαν- και εννοείται τις καλύτερες μερίδες έλεγαν:
- Έφαγες μπάμπω;
-  Έφαγα πάππο.
- Μάζεφ’ τα νύφη.
Αυτό έδειχνε ότι πέρα από τον εαυτό τους δεν μετρούσε κανείς και τίποτα. Και η καημένη η νύφη πολλές φορές επειδή τους φρόντιζε δεν προλάβαινε να φάει. Φυσικά δεν είχε σημασία για κανέναν.


Βέβαια κάποιες σπάνιες φορές η νύφη ήταν έξυπνη και φρόντιζε πρώτα τον εαυτό της. Για να είναι σίγουρη ότι θα είναι αυτή εντάξει, και μετά ασχολούνταν και με τους υπόλοιπους. Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και το εξής:
Ήταν λοιπόν μια τέτοια έξυπνη νύφη στο σπίτι του άντρα της και ετοίμαζε το μεσημεριανό τραπέζι. Είχαν σούπα βραστό για μεσημεριανό. Παράλληλα, βουτούσε και το κουτάλι στην κατσαρόλα και έπιανε τα κομμάτια κρέας που υπήρχαν στο φαγητό και τα έτρωγε. Ο αφέντης προσέχοντας το γεγονός της έκανε ευγενικά την παρατήρηση:
- Φάε ζ’μι νύφη.
- Καλά είν’ και τα κοψίδια!


Ελπίζω να σας διασκέδασα και σήμερα. Εις το επανιδείν φίλοι μου.

Παρασκευή 6 Μαΐου 2011

ΠΑΛΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Καλησπέρα φίλοι μου. Σίγουρα νιώσατε το πόσα δόντια έχει ο ήλιος σήμερα. Ναι μεν είναι καταγάλανος ο ουρανός, αλλά το κρύο τσουχτερό. Βοηθά και ο παγωμένος αέρας πολύ. Άσπρισε και ο Γράμμος πάλι... Μια χαρά άνοιξη βλέπουμε φέτος. Ή μάλλον δεν θα δούμε καθόλου. Γιατί αύριο θα είναι καλούτσικος ο καιρός, μεθαύριο ακόμα λίγο καλύτερος και από τη Δευτέρα ξαναχαλάει. Με βροχές και πτώση της θερμοκρασίας.Γι αυτό ας απολαύσουμε το σαββατοκύριακο όσο μπορούμε. Γι' αυτό σήμερα θα σας θυμίσω ένα παλιό παιδικό παιχνίδι. το κουτσό ή κουτσαντό.


Τ ο    κ ο υ τ σ ό    (κ ο υ τ σ α ν τ ό)
Χάραζαν στο χώμα ένα παραλληλόγραμμο χωρισμένο σε τετράγωνα.  Έπαιρναν ένα μικρό κεραμίδι ή μία πλατιά πέτρα που την έλεγαν αμάδα και την έβαζαν στο πρώτο τετράγωνο.  Έπρεπε να σπρώξουν με το ένα πόδι την αμάδα από το ένα τετράγωνο στο άλλο χωρίς να ακουμπήσει στις διαχωριστικές γραμμές του κουτσού, γιατί τότε ο παίκτης έχανε.  Αυτό γινόταν με διάφορα γεωμετρικά  σχήματα, τρίγωνα, κύκλους και σαλίγκαρο.  Ο κουτσός ήταν περισσότερο κοριτσίστικο παιχνίδι. 


Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει όλοι τώρα όλοι θα ξαμοληθούμε στους δρόμους για να παίξουμε, αλλά καλό είναι να θυμόμαστε πως γίνεται αν βρεθούμε σε παρόμοια κατάσταση.
Έχω να σας ανακοινώσω και κάτι. Αύριο πρωί θα βρίσκεται στα μέρη μας και ο υπουργός αγροτικής ανάπτυξης κ. Σκανδαλίδης. Θα επισκεφθεί το φράγμα του Βράχου. Έχει φορτωμένο πρόγραμμα και δεν θα πραγματοποιήσει επισκέψεις στα 2 χωριά, αλλά εν πάσει περιπτώσει θα είναι εκεί.
Καλή συνέχεια να έχετε.


Τρίτη 3 Μαΐου 2011

ΛΑΓΚΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ (ΞΑΝΑ)

Καλησπέρα φίλοι μου, θέλω να σας βρίσκω όλους καλά. Ποτιστήκαμε όλοι πολύ καλά αυτές τις μέρες, έτσι; Και δεν φαίνεται φως στο τούνελ. Αυτή την στιγμή που γράφω κάτι φαίνεται να βγαίνει μέσα από τα σύννεφα. Μην είναι το φως του ήλιου; Ξεχάσαμε και πως φαίνεται ο γαλάζιος ουρανός. Ωραίος είναι.
Σήμερα αποφάσισα να σας παρουσιάσω μια παραδοσιακή συνταγή πανελλήνια όμως. Γίνεται για εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες χρόνια από όλους τους πολιτισμούς της Γης. Και με οποιοδήποτε είδος γάλακτος. Φυσικά πρόκειται για το γιαούρτι. Αυτήν την τόσο φρέσκια και υγιεινή τροφή για τον οργανισμό μας. Και σας δίνω τώρα τη συνταγή, γιατί το γάλα των ζώων είναι πάρα πολύ πλούσιο σε αρώματα αυτόν τον καιρό.

Γ ι α ο ύ ρ τ ι

Υλικά:
·         1 λίτρο γάλα
·         2 κουτάλια σούπας έτοιμο γιαούρτι
Οδηγίες:

1.      Σε μια κατσαρόλα βάλτε ένα λίτρο γάλα. Αφήστε το να βράσει (ανακατεύοντας για να μην κολλήσει κάτω) και κατεβάστε το από τη φωτιά.
2.      Σε ένα μπολάκι βάλτε 2 κουταλιές της σούπας γιαούρτι έτοιμο. Βάλτε μερικές σταγόνες κρύο γάλα μέσα και ανακατέψτε το, να γίνει σαν νερουλή κρέμα.
3.      Αφήστε το γάλα να κρυώσει, μέχρι να φτάσει τους 38 - 42°C. Προσοχή στη θερμοκρασία αυτή, γιατί αν δεν είναι σωστή, το γιαούρτι σας δεν θα πήξει.
4.      Μόλις φτάσει στην κατάλληλη θερμοκρασία, πάρτε μερικές κουταλιές της σούπας από το ζεστό γάλα και προσθέστε τα στο γιαούρτι του μπολ, να γίνει κι αυτό κάπως χλιαρό (όπως κάνουμε στο αυγολέμονο).
5.      Μετά ρίξτε το μείγμα αυτό στην κατσαρόλα με το γάλα, ανακατέψτε και μετά ρίξτε το στο δοχείο που θα έχετε ήδη έτοιμο (στο οποίο θα μείνει το γιαούρτι μέχρι να πήξει)
6.      Κλείστε το δοχείο και τυλίξτε το με μια κουβέρτα για να παραμείνει ζεστό. Αφήστε το έτσι για τουλάχιστον 3-4 ώρες ή μέχρι και ένα βράδυ, μέχρι να πήξει. Μεγάλη προσοχή θέλει εδώ, γιατί το γιαούρτι μέχρι να πήξει δεν πρέπει να κουνηθεί καθόλου. Μετά βάλτε το στο ψυγείο και το γιαούρτι σας είναι έτοιμο.
7.      Όσο πιο πολλές ώρες το αφήσετε, τόσο πιο ξινό θα γίνει το γιαούρτι. Αν σας αρέσει ξινούτσικο λοιπόν, αφήστε το όλο το βράδυ, ενώ εάν σας αρέσει γλυκό, βάλτε το στο ψυγείο μόλις πήξει.
8.      Το γιαούρτι σας θα είναι λίγο νερουλό ακόμα και αφού πήξει. Όταν όμως το "κόψετε", θα βγάλει υγρά και θα γίνει πιο στραγγιστό.
9.      Προσέξτε τα δύο σημεία: τη θερμοκρασία που θα έχει το γάλα (γι' αυτό και πρέπει να τα έχετε όλα έτοιμα, ώστε να μην καθυστερήσετε και κρυώσει) και να μην το κουνήσετε αφού το βάλετε στο δοχείο.

Στην πραγματικότητα είναι πολύ πιο εύκολη απ' ότι φαίνεται για να γίνει.Καλή σας επιτυχία λοιπόν.Γεια σας φίλοι μου και απόψε. 

Δευτέρα 2 Μαΐου 2011

ΝΤΟΠΙΟΛΑΛΙΑ 8

Καλησπέρα φίλοι μου, όλα καλά και σήμερα, έτσι; Πέρασαν οι γιορτές, πέρασαν και οι διακοπές και από σήμερα μπαίνουμε ξανά κανονικά στο πρόγραμμά μας. ώσπου να βρούμε κάποια άλλη γιορτή και να έχουμε ευκαιρία για γλέντι. Εμείς στη Λάγκα έχουμε να περιμένουμε τον Άι- Κωνσταντίνο. Τι γλέντι έχει να γίνει τότε! Αλλά ακόμα αργεί. Σήμερα θα σας παρουσιάσω μερικές ακόμα λαγκιώτικες λέξεις γιατί έχω καιρό να το κάνω και φοβάμαι μην ξεχαστούν αυτά που γράφω κατά καιρούς. Οπότε απολαύστε τις:
Απόμ’ κα. Απέμεινα.
     Απόπατος. Αποχωρητήριο.
     Απόριξα. Απέβαλα.
     Αποσταίνω. Κουράζομαι. (αρχαία ελληνικά)
     Αποσώνω. Αποτελειώνω.
   Ντριμόνι. Κόσκινο με χοντρές τρύπες για να χωρίζουν τον καρπό από τα άγανα ή άλλα άχρηστα σκουπιδάκια. Ο καρπός έπεφτε κάτω μέσα από τις τρύπες, ενώ τα σκύβαλα πιο ελαφριά και μεγάλα έμεναν πάνω στο ντριμόνι.
     Ντουνιάς. Κόσμος, πλήθος. (dunya)
     Ντιβουρλίγκα. Τρέλα, γυρίζοντας γρήγορα γύρω- γύρω. 
     Ντελής. Τρελλός, ανόητος, μωρός. (deli)
           Νισιάνι. Κακοκαιρία, κακοτυχία.
   Να τ’ αξαίνει το όνομα. (να αυξαίνει το όνομα). Ευχή σε βαφτίσεις, που σημαίνει να μεγαλώνει το παιδί, να είναι καλά και κάποτε να ονομάσουν και εγγόνια με το όνομά του. Έτσι θα αυξαίνει (πληθαίνει) το όνομα.
     Σαϊσματα. Σκεπάσματα.
     Σαϊτάνης. Διάβολος. (seytan)  
     Σάνα, Σόνω. Άννα. 
     Σαχάνι- άκι. Χάλκινο πιάτο. (sahan). Σαγανάκι. 
     Σεβντάς. Αγάπη, έρωτας, συμπάθεια. (sevda)
     Λαΐνι. Πήλινο δοχείο μεσαίου μεγέθους αποθηκευτικό τροφίμων. 
     Λίγδα. Λιωμένο καθαρό χοιρινό λίπος που χρησιμοποιείται στη μαγειρική.
     Λίγκιαξα. Έπαθα λόξιγκα. (στο συμπόσιο του Πλάτωνα αυτούσιο)
     Λίμα. Μεγάλη πείνα. Λιμάζω. Πεινάω.
     Λισγκάρι. Μυτερό φτυάρι.
     
      Εύχομαι να τις βρείτε χρήσιμες κάποια στιγμή.  Καλή συνέχεια φίλοι μου.